De basis

Er zijn een aantal stappen die iedereen die wil zoeken en gevonden wil worden kan nemen, om in elk geval te weten waar je moet zoeken en om jezelf als ‘zoekend’ te registreren. Dit noemen we de basis. Het begint met, voor zover mogelijk, in gesprek gaan met je (juridische) ouders. Daarnaast helpt het om jouw kliniek te laten weten dat je op zoek bent en om een aanvraag te doen bij Stichting Donorgegevens Kunstmatige Bevruchting (SDKB).

In gesprek gaan met je ouders

Sommige donorkinderen weten van jongs af aan dat ze donorkind zijn en/of kunnen hier goed over praten met hun ouders. Voor anderen is dit echter erg lastig. Niet alle ouders staan ervoor open dit gesprek aan te gaan. Wij zijn van mening dat informatie over jouw ontstaansgeschiedenis je nooit onthouden mag worden. Je hebt er recht op te weten waar je vandaan komt en dat begint met een aantal simpele vragen aan je ouders:

  • Bij welke kliniek zijn je ouders geweest? Niet alle klinieken bestaan nog vandaag de dag, maar wij hebben wel veel informatie over (reeds gesloten) klinieken. Weten je ouders het niet meer? Probeer dan te achterhalen in welke stad of welke provincie ze zijn geweest, dan kun je toch een hoop klinieken afstrepen;
  • Wat weten zij over de arts die daar indertijd werkte, de afspraken uit die tijd etc.? Hoe duidelijker beeld je hebt, hoe verder je uiteindelijk komt;
  • Hebben je ouders documentatie gekregen? Bijvoorbeeld een afschrift van het intakegesprek, een contract, een donorpaspoort o.i.d.?;
  • Hebben je ouders gebruik gemaakt van een A (anonieme) of een B (bekende) donor?
  • Wanneer je in België verwekt bent is de kans zeer klein dat er sprake was van een B donor, want daar is de standaard nog altijd anoniem. Wanneer je in Nederland vóór 2004 verwekt bent, was er waarschijnlijk sprake van een A donor. In 2004 is de wet aangepast en is het alleen nog toegestaan een B donor te gebruiken. Echter, er zijn gevallen bekend waarbij de wet niet in acht is genomen, dus ga er niet klakkeloos vanuit;
  • Wanneer je binnen jouw gezin broers en zussen heb, vraag dan aan je ouders of zij ook van een donor zijn en of je ouders weten of dit dezelfde donor was die voor jou gebruikt is. Helaas is (door DNA onderzoek) gebleken dat dit vroeger vaak beloofd werd, maar dat dit in veel gevallen niet is gebeurd. De kans is daarmee groot dat jouw broer(s) en/of zus(sen) geen volle familie van je zijn, maar half. Alleen DNA onderzoek kan hier uitsluitsel over geven.

Of je ook de beweegredenen van je ouders wilt weten, die zij hadden om te kiezen voor een donor, en wat dit met hen heeft gedaan of nog steeds doet, is voor iedereen anders. Wij beperken ons hierbij tot het stuk dat relevant is voor jouw zoektocht.

Contact opnemen met de kliniek

Wanneer je weet bij welke kliniek je ouders zijn geweest, kun je daar rechtstreeks contact mee opnemen. Helaas loopt de bereidwilligheid om te helpen erg uiteen tussen klinieken. Als je nog niet zeker weet bij welke kliniek je moet zijn, omdat je ouders je dit niet kunnen of willen vertellen, dan is het raadzaam om bij mogelijke klinieken na te vragen of jij en/of je moeder er bekend zijn. Een aantal klinieken is hier in het verleden wel toe bereid geweest, om donorkinderen te helpen. Wanneer je weet bij welke kliniek je moet zijn, denk dan aan onderstaande vragen. Probeer zoveel mogelijk op schrift te krijgen!

  • Vraag wat er over jouw moeder en over jou bekend is en of je hier een afschrift van kunt krijgen;
  • Vraag naar een donorpaspoort van de donoren die zijn gebruikt voor de inseminatie(s) van jouw moeder. Heel vaak zijn dit er meer dan 1 en kan de kliniek niet met zekerheid zeggen wie uiteindelijk de verwekker is geweest. Probeer de donorpaspoorten van alle donoren te krijgen die zijn gebruikt in de cyclus waarin jouw moeder zwanger is geworden. Niet alle klinieken hielden dit goed bij en het is ook gebleken dat sommige donorpaspoorten valse informatie bevatten. Ga er dus niet teveel vanuit, maar vraag het zeker wel op want het heeft sommige donorkinderen erg geholpen in hun zoektocht;
  • Vraag bij de kliniek na of er gebruik is gemaakt van een A (anonieme) of een B (bekende) donor. Let op, dit kan afwijken van wat jouw ouders je verteld hebben. Ook is het mogelijk dat voorheen anonieme donoren inmiddels hun anonimiteit hebben opgeheven. Vraag dus ook of er naderhand nog contact is geweest met de donor;
  • Werd er gebruik gemaakt van donornummers? Zo ja, probeer de donornummers van de donoren te achterhalen die zijn gebruikt in de cyclus waarin jouw moeder zwanger is geworden. In de drie Facebookgroepen voor lotgenotencontact en zoekhulp worden donornummers vaak ook onderling vergeleken. Alleen DNA onderzoek kan uitsluitsel geven of je verwant bent aan iemand met hetzelfde nummer, maar het geeft wel een indicatie of een richting om verder te zoeken;
  • Waarschijnlijk zullen klinieken hier niets over kunnen of willen vertellen, maar het kan geen kwaad te vragen hoeveel kinderen de betreffende donoren mogelijk hebben verwekt;
  • Bij sommige klinieken is het mogelijk het dossier van je moeder in te zien en een kopie mee te krijgen. Hiervoor moet je moeder doorgaans wel toestemming geven en dat betekent dat je met je moeder samen naar de kliniek toe moet. Dit is niet voor iedereen een optie, maar het dossier kan je waardevolle informatie verschaffen, dus het is zeker de moeite waard dit te doen wanneer mogelijk;
  • Probeer, indien mogelijk, een aantekening te laten maken bij de donoren of bij jouw moeders dossier, dat je op zoek bent naar jouw donorouder en/of halfbroers en -zussen.

Niet alle klinieken zijn bereid je te helpen en sommige bestaan inmiddels niet meer. De meeste informatie over klinieken zul je dan kunnen krijgen van andere donorkinderen uit dezelfde kliniek, die jouw zoektocht al deels bewandeld hebben. Hiermee kom je in contact door je toe te laten voegen aan de drie Facebookgroepen voor lotgenotencontact en zoekhulp.

Stichting Donorgegevens Kunstmatige Bevruchting (SDKB)

In Nederland is de Wet donorgegevens kunstmatige bevruchting sinds juni 2004 in werking getreden. De Stichting donorgegevens kunstmatige bevruchting zorgt voor de uitvoering van deze wet. Sinds 2004 worden de gegevens van sperma- eicel- en embryodonoren landelijk geregistreerd. Zij beheren deze gegevens en verstrekken deze op verzoek aan het donorkind, ouders of huisarts.

Het bestuur van de Stichting bestaat uit een voorzitter en zes leden. De leden zijn deskundig op verschillende terreinen. Drie leden houden zich in hun beroep bezig met kunstmatige bevruchting of zijn daar nauw bij betrokken. Tenminste één van hen is ook deskundig op psychosociaal terrein. Daarnaast is één lid jurist, één ethicus en één deskundig op pedagogisch terrein. De voorzitter en de leden van het bestuur worden benoemd door de ministers van VWS en Justitie.

Hier vind je de jaarverslagen van SDKB. En dit is het aanvraagformulier wat je als donorkind in kunt dienen. Dit kun je ook doen als je voor 2004 verwekt bent. Aandachtspunten hierbij zijn:

  • Je hebt DigiD nodig om de aanvraag te doen;
  • Je wordt aan het einde gevraagd om een origineel (geen kopie!) uittreksel van je geboorteregister. Deze kun je nasturen maar de aanvraag wordt pas in behandeling genomen als deze binnen is. Vraag deze dus direct aan;
  • Van voor 2004 heeft SDKB niet heel veel gegevens, dus de kans op waardevolle informatie is klein. Het is desondanks toch van groot belang dat je hier staat ingeschreven als ‘zoekend’. Stuur daarvoor een mail na naar SDKB om aan te geven dat je open staat voor contact met halfbroers en zussen. Dit gebeurt niet automatisch bij je aanvraag namelijk! Gebruik hiervoor info@donorgegevens.nl;

Wij bij Donor Detectives zijn absoluut niet te spreken over de communicatie en werkwijze van SDKB en proberen hier op verschillende wijzen verbetering in aan te brengen. Neem communicatie vanuit SDKB nooit zomaar klakkeloos aan. Wees kritisch en neem zo nodig contact met ons op.

Vervolgstappen

Na de basis kun je ook nog:

Of je zoektocht uitbesteden.