DNA, donorkind, Zoektocht

Hoopvolle zoeker

In 2013, ik was 37, een jaar na het overlijden van mijn moeder, wilden mijn zwangere vriendin en ik meer weten over de stofwisselingsziekte waaraan mijn broer en zus overleden waren. Zou ik die ziekte alsnog kunnen krijgen? En ons kindje? We vroegen mijn vader of hij er wat over kon vertellen. Toen vertelde mijn vader mij dat hij niet mijn biologische vader is en dat ik verwekt ben door middel van KID. Hij had het vele jaren eerder willen vertellen, maar mijn moeder wilde dat absoluut niet. Is dat zo? Waarom niet? Dat weet hij niet. Die vragen kan niemand meer beantwoorden. De enige geruststelling: ons kindje en ik zouden die ziekte niet krijgen. Verder een enorme stapel vragen, angsten, twijfels en een rollercoaster van emoties.

Meteen bij FIOM ingeschreven, maar zonder verwachtingen. En terecht, want inmiddels 5 jaar verder en nooit iets gehoord.

In mei 2017 hoorde ik pas van het bestaan van de Stichting Donorkind. Contact opgenomen en er was toevallig de week erna een ontmoetingsdag, in mijn eigen stad nog wel! Wat een verademing en wat een troost om mensen te ontmoeten die je snappen, echt begrijpen, dat gemis van je niet compleet voelen kennen en die niet zeggen ‘ik snap het, maar count your blessings’. Empathie te voelen in plaats van sympathie. Toen en daar hoorde ik van FTDNA. Tot die tijd nooit van gehoord. Er is dus meer dan FIOM! Dat geeft hoop. Wat fijn om zelf actief te kunnen gaan zoeken in plaats van te wachten op een bericht van FIOM. Maar ook schrijnend om te horen dat sommige donorkinderen zich willen inschrijven bij een DNA databank, maar daarin financieel belemmerd worden. Dat is toch erg? Dat zelfs zulke elementaire delicate materie nog geldgebonden is.

Toen besloten mijn zoektocht nieuw leven in te blazen, maar voordat ik de stap daadwerkelijk durfde te zetten, was het begin 2018. De angst voor de teleurstelling niks te vinden, of erger nog: wel te vinden maar te worden afgewezen, maakte dat ik het lang uitstelde. Wat fijn en wat spannend dat ik nu toch aan de slag ging! FB account gemaakt en lid geworden van de groepen stichting donorkind en Donor Detectives. Al die lotgenoten en hun verhalen en ervaringen ontroeren me en geven me steun. FTDNA besteld, wachten op de kit, opsturen, wachten, analyse in progress, wachten. Dat oefenen in geduld opbrengen zal nog van pas komen. Pfff, 10 keer per dag inloggen en dan eindelijk uitslag. Wat een domper. Hoogste match 67 cM’s. Blijkt later nog moederskant te zijn ook. En dat terwijl gedacht werd dat ik misschien bij een grote groep zou horen. Helaas.

Uploaden naar MyHeritage en Gedmatch. Daar ook niet veel soeps. Hoogste match op MyHeritage is 53 cM’s. Ik ben zo brutaal om Ivo om hulp te vragen. Hoe nu verder? Gouden zet. Heel veel hulp en tips gekregen. Maakt me nederig en geeft me hoop. Ik ben ondertussen alle schaamte voorbij en bereid ver te gaan om iets te vinden. Heel ver. Tientallen mails gestuurd aan mijn hogere matches. Soms veer ik even op omdat ik denk een aantal gemeenschappelijke matches aan elkaar te kunnen verbinden maar de succesjes zijn klein in aantal en in omvang. Nu totaal geobsedeerd en daarom noem ik dat graaf- en zoekwerk en stambomen maken van wildvreemden maar ‘mijn nieuwe hobby’.

Ik lees met grote belangstelling dagelijks alle berichten op de besloten Facebookgroepen. Soms met jaloezie (geslaagde zoektochten, hoge matches) vaak met een gevoel van herkenning (bijvoorbeeld het loyaliteitsdilemma) en altijd met hoop. Want het gaat mij lukken, ik zal vinden. Ooit, een dag, misschien binnenkort, misschien over een paar jaar pas, open ik mijn mail, websites of apps en zie ik daar een match of bericht die me zal leiden naar dat ontbrekende stukje van mijzelf. En dan ga ik ook antwoorden krijgen en herkenning zien en rust vinden. Tot die tijd ploeter ik voort met mijn mails, matches, stambomen, lijstjes met honderden namen en mijn stapels met aantekeningen. En dan hoop ik dat het de inspanning en wachten waard was.

 

Martijn

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *