Gevonden!

Derde Donor Detective vindt vader

Op 24 mei jongstleden vond ik mijn vader.
Dankzij de meest behulpzame, meelevende dna matches op MyHeritage kon ik de puzzel leggen. Bij het voor het eerst zien van zijn foto en het besef dat mijn zoektocht voorbij was, schoot mijn lijf in een kramp.

Els stuurde hem meteen een brief voor me en hij stemde direct in tot een dna test. Omdat hij op tv wel eens zag dat mensen teleurstellende uitslagen kregen, wilde hij graag de test afwachten.

Op 17 juli was het pas zover, het bericht kwam in de ochtend. Hij sprak met Els af dat hij me tussen de middag zou bellen, maar ik kreeg om 11 uur al de oproep. Niet anoniem.

“Hallo Monique, met N. uit B.”
Ik hoor de klank van zijn stem en zijn eerste woorden aan mij gericht. Mijn mondhoeken raken mijn oren zowat. Hij stelt zich voor en stelt me vragen. We hebben een gesprekje van zo’n 10 minuten. Ik hang op met maar liefst 3 van zijn telefoonnummers trillerig op de achterkant van een bonnetje geklad en een afspraak om later verder te praten.

‘s Avonds kletsen we nog meer dan een uur. Er valt geen moment stilte, we gaan van het ene onderwerp vanzelf naar het volgende en zijn beiden open en direct. We spreken af elkaar in mijn woonplaats te ontmoeten.

22 juli was die dag. Ik mocht mijn vader zien. Ik mocht mezelf in mijn vader zien. Ik kreeg alle antwoorden op mijn vragen en zoveel meer. My happy ending.

Hij heeft in zijn auto een grote bos zonnebloemen staan, die zijn voor mij. Laat ze maar even in de emmer staan. We gaan aan een in goed overleg gekozen tafeltje zitten en zeggen tegen de serveerster dat we even nog niets hoeven te eten. We zullen eerst naar elkaar kijken en praten, praten, praten.

In zijn gezicht zie ik mijn halfzussen en -broer. Hij merkt op dat ik zijn jukbeenderen en smalle gelaat heb. Gedurende ons gesprek ziet hij steeds meer van zichzelf in mij.
Mijn vader is opgeleid met de gedachte van nurture over nature, waar hij nu iets anders over denkt. Hij doneerde om mensen te helpen een gezin te stichten, zag zichzelf slechts als een middel of schakel. Ik vind het verdrietig dat hij niet dacht dat ik hem nodig zou hebben. Ik ben intens opgelucht dat hij er nu is.

Er is intussen ruimte voor een broodje. Terwijl we op onze bestelling wachten overhandig ik hem een handgemaakt cadeau, wat ik met veel zorg heb ingepakt. Dit waardeert hij erg en hij denkt hardop na, waar hij het zal neerzetten thuis en wat als iemand er vragen over stelt..

Met mooie woorden beschrijft hij de vrouw die voor hem zit. Dan voegt hij toe dat hij blij is dat ik besta en dat ik hem gevonden heb. Ik hoef hem niet eens uit te leggen wat deze woorden voor me betekenen.

Op het eind van deze perfecte middag vraagt hij om foto’s van ons samen en een omhelzing. Nou, als je zo aandringt.. En of ik volgende keer naar hem toe kom.

Looks like it’s a happy beginning too.

 

Liefs,
Monique

3 thoughts on “Derde Donor Detective vindt vader”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *