Gevonden!

Soms is er “maar” 1 match voor nodig

Herinnert u zich Marian, van de Kremer Kids?


Zij vond in eerste instantie geen matches, tot ze haar DNA data van FTDNA uploadde naar MyHeritage. Daar trof ze enkele weken geleden een halfzusje aan! Vandaag had Marian nog meer heuglijk nieuws:

Nooit meer verwacht, maar na 15 jaar zoeken heb ik mijn donorvader gevonden. Het voelt heel onwerkelijk. Zijn gegevens zijn bekend.
Het was een lange weg, maar binnenkort komt er een einde aan mijn zoektocht. Dit is waar ik het voor deed. Nooit opgegeven, eigen grenzen overschreden. Het lijkt een droom die uitkomt en tegelijkertijd voelt het onwerkelijk en gek. Wat een rollercoaster, wat een gevoelens en gedachten! Nu rekening houden met een afwijzing, maar stiekem hoop ik zó de antwoorden nu te krijgen. Ik ben zo dichtbij, het is bijna tastbaar…

Gevonden naar aanleiding van de MyHeritage match met mijn halfzusje, enkele weken geleden. We kwamen erachter dat Dr. Kremer niet betrokken is geweest bij de inseminatie waaruit zij is ontstaan. Dr. Kremer was toen al met vervroegd pensioen en daardoor niet meer werkzaam in het UMC Utrecht (dank aan Nathalie). Na veel bellen en mailen en van het kastje naar de muur gestuurd te zijn, een arts gevonden die het serieus nam en het uit wilde zoeken. Want wat nou als die arts de gegevens niet vernietigd had, en de donor van mijn halfzusje bekend zou zijn? Dan had ik ‘m ook gevonden.
Dankzij medewerking van mijn halfzusje en haar moeder (waarvoor enorm dankbaar), vrijdag bericht gekregen dat de donor is gevonden. Zijn gegevens worden doorgegeven aan de SDKB. De SDKB zal hem benaderen en vragen zijn anonimiteit op te heffen. Spannend, fingers crossed!

1 thought on “Soms is er “maar” 1 match voor nodig”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *