Zoektocht

“Ik ga even mijn vader vinden” – zoektocht niet altijd makkelijk

Twee weken geleden stond het nieuws vol met mij; mijn verhaal over hoe ik mijn biologische (donor)vader vond. We zijn overspoeld met reacties: donoren, (wens)ouders, vrijwilligers voor de stichting, you name it. Overweldigend veel reacties kwamen echter van donorkinderen. Donorkinderen, inmiddels volwassen, die iemand op tv hebben gezien die exact verwoordt wat zij al jaren voelen. Donorkinderen die bang zijn aan zichzelf toe te geven dat ze willen vinden, willen weten. Bang omdat ze er wellicht nooit achter zullen komen. Donorkinderen die alle vertrouwen in de overheid, FIOM en SDKB hebben opgegeven en nu mensen zien waar ze wel terecht kunnen. Donorkinderen die huilend opbellen dat ze het leven niet meer zagen zitten en nu weer hoop hebben. Lieve allemaal, wat fantastisch dat jullie de stap hebben durven zetten contact met ons te zoeken! Jullie gevoelens zijn niet vreemd, jullie wens is niet raar en jullie verlangen naar (h)erkenning is zo goed invoelbaar voor ons allemaal bij Donor Detectives. Wij zitten regelmatig met tranen in de ogen jullie berichten te lezen en zullen jullie op alle mogelijke manieren helpen in jullie zoektochten.

Deze donorkinderen bestellen nu massaal de Family Finder dna test van FTDNA, er zijn er al meer dan 100 onderweg naar Amerika, de eerste resultaten druppelen binnen. De spanning en hoop is sterk voelbaar en volledig terecht: het is ontzettend spannend! Wel wil ik jullie graag iets meegeven uit mijn zoektocht. Ja het kan dat er ineens zusjes en broertjes in de lijst staan of zelfs misschien wel jouw donorvader omdat ook vele donoren nu kiezen voor FTDNA. Dat zou natuurlijk helemaal fantastisch zijn en dat gun ik iedereen. Aannemelijker is echter dat het niet zo makkelijk gaat. Aannemelijker is dat je, net als ik toen, zult moeten wachten op betere matches en via stambomen zult moeten zoeken naar jouw biologische vader. En ook als je vindt, kom je voor lastige keuzes te staan: hoe leg ik contact? Zal hij ervoor openstaan? Mijn biologische vader was niet op zoek naar mij maar stond wel voor me open toen ik hem vond. Dit zal misschien niet bij alle donorvaders het geval zijn. Ik wil jullie zeker niet ontmoedigen en stimuleer iedereen om vol voor zijn of haar eigen zoektocht te gaan. Ik wil jullie echter wel meegeven dat mijn zoektocht niet altijd makkelijk is geweest, ook vaak teleurstellingen heeft gekend en dat het zelfs met positieve resultaten soms lastig is hier een weg in te vinden met alle betrokkenen.

Was het het waard? Ja, 1000 keer ja. Ik kan niet voor jullie spreken maar voor mij heeft het vinden en weten voor ultieme rust gezorgd. Dit staat voor mij los van de verdere relatie die wij onderling aan het onderzoeken zijn. Weten waar je vandaan komt, je spiegelbeeld compleet kunnen maken en niet meer hoeven zoeken hebben mijn leven verrijkt.

Ik wens jullie heel veel succes met al jullie individuele zoektochten en ik loop aan de zijlijn met jullie mee.

Liefs Emi

Foto credit: Linelle Deunk

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *